Śmiertelna maska. Kto bije w dzwon?.

Dziś utwór powstały z rozmyślań o sprawach ostatecznych. 

,,Śmiertelna maska. Kto bije w dzwon?"

Leżę bez ducha, wśród kwiatów,
Wśród łez,
Dziwię się tylko jednemu,
Czemu leżę tu, a ktoś uderza w dzwon.

Przenoszę duszę do dzwonnicy,
Patrzę, oczom nie wierzę,
To ja, choć bardzo ode mnie daleki,
W formie lewitującej maski,
Po-śmiertnej.

Jak mogę być w dwóch miejscach,
Jednocześnie?

Mam całą wieczność,
By nad tym myśleć.

23.10.2020

Pozdrawiam!

Ucieczka do Tokio.

Dziś wiersz o tym, jak mogłoby wyglądać odrzucenie na jakiś czas życia w Polsce na rzecz Japonii. 

Dla S.J. 

,,Ucieczka do Tokio”

Czasem mam wielką chęć,
Rzucić nagle to wszystko,
Wsiąść w samolot,
By po kilkunastu godzinach być,
W Tokio.  

Tam udam się w stronę,
Zachodzącego Słońca,
Podobno najpiękniej wygląda,
Na dachach buddyjskich świątyń.

Uciec do Tokio,
By zobaczyć inne miejsca,
Ludzi tak od nas różnych,
A jednak podobnych,
W jakimś sensie. 

Zanurzę się w smaku potraw,
Pół Nirwany od razu mam,

Drugie pół osiągnę,
Gdy trafię akurat,
Na rytuał oglądania,
Kwitnących, wspaniałych wiśni. 

21.06.2020

Pozdrawiam! 

Cukier i stokrotki.

Kolejny wiersz inspirowany tytułem jakiejś zwariowanej piosenki.

Dla S.J.

,,Cukier i stokrotki"

Trzeba wyrażać się jasno,
Dokładnie jak się da,
Kiedyś zawiodłem sam siebie,
Bo byłem niezbyt dokładny.

W liściku wysłanym dziewczynie,
Taki napis zawarłem:
16 godzina dziś, Cukier,
A potem stokrotki.

Dziewczyna szybko uciekła,
Nie wiedząc o co mi chodzi,
Chodziło o ciastko w cukierni,
A w dowód przyjaźni kwiaty.

12.04.2020
Pozdrawiam!

Czasem kradnę słowa.

Dziś kolejny zapis chwili, a także emocji jej towarzyszących.

,,Czasem kradnę słowa"

Sufituję ukradkiem,
Ciemność utrudnia zadanie,
Jednym okiem jednak patrzę na tego,
Cerbera z osiedla, drugim kradnę słowa.

O, już mam coś o śmierdzących kwiatach,
Cóż za poezja, przewrotność kosmiczna,
Wszystko się miesza ze sobą.

Zapadam się w łóżko,
Jestem już kilka godzin obok,
Znów mogę na nowo,
Od początku kraść słowa.

1.05.2019
Pozdrawiam!

Pokój w hotelu (Widok od środka).

Dziś następny wiersz, jaki powstał w związku z oglądaniem obrazów w Sieci.

,,Pokój w hotelu (Widok od środka)"

Nie wiem już co mam robić,
Ona leży w łóżku całymi dniami,
Mówi coś o śmierci,
O braku sensu w całym życiu.

A ja chodzę po tym pokoju,
Myślę jak jej pomóc,
Nic nie przychodzi do głowy.

Ktoś nas widział,
Ktoś się dowiedział o problemie,
Nie pomógł jednak...

Kwiaty czerwone,
Wyglądają najlepiej wiosną.

Na podstawie Lucian Freud ,,Hotel bedroom".

7.06.2018
Pozdrawiam!

Dziewczyna w czarnym kimonie.

Dziś wiersz o Japonii, o dziewczynie i o niezbyt dobrze ulokowanych uczuciach.

,,Dziewczyna w czarnym kimonie"

Pod kwitnącą wiśnią widzę cień,
Dziewczyny w czarnym kimonie,
Zbliżam się do niej ostrożnie,
Cały wewnętrznie płonę.

Jej oczy zielone, jej usta czerwone,
A na kimonie ma kwiaty,
Omamia mnie, przyzywa mnie,
Do siebie.

I nagle krzyk, wiem co mnie czeka,
Z kwiatów wychodzi smok,
Czerwony łeb, ognisty dech,
Ona nie będzie czekać.

Idziemy w tan, gram pół va banque,
Przyciągam jej spojrzenia,
A ona mnie zachwyca w dzień,
Nocami strach już trochę,
Któregoś dnia smok znów da znać,
W ręku jej błyszczy ostrze.

Śmiech brzmi przez łzy,
Krzyk w ustach śpi,
Dla niej straciłem głowę.

Ostatkiem sił próbuję biec,
Ona od wiatru szybsza,
Miecz błyszczy się,
Śmiech  w ustach drży,
Dla niej straciłem głowę...

12.04.2017
Pozdrawiam!

W lesie ukryty.

Dziś wiersz można powiedzieć z gatunku erotyki na tle przyrody. :)

,,W lesie ukryty"

W lesie ukryty zostanę,
Na drzewie chatkę zbuduję,
Do niej zaproszę dziewczę,
Co we wsi pobliskiej mieszka.

Na górze widoki piękne,
Zielone morze nadziei,
(Miłość z przyszłością dzieli),
Każdy człowiek na Ziemi,
Z zazdrości niemal nie pęknie.

A ja w tym lesie zostanę,
Na jakieś dwadzieścia wiosen,
Panny same przychodzą,
Z naręczem, kwiatów Kosmosem.

Maliny z koszyków wyjadam,
Jak wilcy mięso królika,
Pomysł na wiersz mi zanika,
Odkąd zanika, tak znika.

20.02.2017
Pozdrawiam!

Korzenie.

Dziś wiersz inspirowany kilkoma rzeczami. W jakiejś mierze inspiracją była piosenka zespołu Sepultura. Poza tym w początkach wiersza nawiązuje w jakimś stopniu do pobytu pana Bowiego w Berlinie. Trzeci element dotyczy znanej mi historii, kiedy to poznanie swoich korzeni spowodowało rozpad rodziny, rozpad całego dotychczasowego życia osoby, która w historii tej jest najważniejsza. 

,,Roots”

Jest piąta rano, chmury na niebie,

Szukam swoich korzeni.

Berlin Zachodni,

Berlin Wschodni,

Pod murem wyrasta róża,

A może jestem z innej strefy,

Zupełnie innego miejsca?

Mam w sobie wiele sprzecznych cech,

Wiele przeróżnych wspomnień,

Może jestem Izraelitą,

A może wręcz odwrotnie?

Korzenie- chcę je poznać,

Chcę tego…

Korzenie mogą zaboleć,

(Czasem są niemal krwawe),

Mogą też ulgę jakąś nieść.

Dlatego sam decyduj,

Szukać czy spokojnie żyć.

28.10.2016

Pozdrawiam!