Autoportret z ołówkiem.

Wiersz nawiązujący do sztuki oraz emocji wywołanych nią. 

,,Autoportret z ołówkiem"

Rysuję sobie spokojnie,
Ołówek w ręku płonie, arkusz papieru jeszcze,
Jeszcze nie. 

Wtem, patrzę się, widzę kątem oka,
Jak ktoś maluje mnie, mój portret.

O! Zajmuje mi to chwilę,
Wiem już kto to,
To ja sam, maluję,
Maluję autoportret. 

Muszę przyjąć minę,
Na styku niechęci z nienawiścią,
Do siebie samego. 

Ołówek jako broń,
Świetnie może się nadać. 

15.04.2022

Pozdrawiam!

Autoportret koszmarny.

Wiersz zainspirowany jednym z dzieł ekspresjonizmu. 

,,Autoportret koszmarny"

Widzę odbicie w lustrze,
Widzę siebie jako umierającego,
Skóra zmienia się, w biel czaszki,
Powoli oczodoły tracą możliwość,
Widzenia.  

To ktoś inny mnie widzi,
Okropne wrażenie,
Znikam, wkraczam w ciemność,
Czaszka swą bielą,
Poprowadzi za mną,
Innych. 

Koszmarny autoportret,
Namalowany. 

3.01.2022

Pozdrawiam!

Biała twarz.

Dziś wiersz powstały z jakichś luźnych myśli. 

,,Biała twarz"

Mam białą twarz,
Jak Pani z chorągwi,
Straszę nią ludzi dookoła.

Chodzę po mieście,
Wszyscy odsuwają się nieco,
Dziwne to wszystko,
Przecież w mieście,
Najdziwniejsze rzeczy są.

Maluję się w lustrze,
Autoportret prawdziwy stworzę,
Skończone dzieło.

Patrzę na obraz i nie wierzę,
Biała twarz przeraża,
Kończę się i jednocześnie zaczynam.

Dziwny stan, dziwny dzień,
Wszystko już takie dziwne.

15.08.2020

Pozdrawiam!

Autoportret/Lustro.

Dziś wiersz mówiący o tym jak pewne wydarzenia mogą wpływać na nasze odbieranie świata.

Dla S.J.

,,Autoportret/Lustro"

Próbuje znaleźć swoje rysy,
Wszystko zmienione,
Odmienione.

Ucho i oczy tak wygięte,
Nos przypomina dziwną trąbkę,
Usta w innym wymiarze są już,
A ja jak wariat przed lustrem siedzę.

Moje spojrzenie na świat cały,
Dziwne do granic,
Wiem to już,
Jednak jak mam na wszystko patrzeć,
Gdy wkoło życie zamiera wnet.

Przed lustrem siedzę,
Jeszcze chwilę,
Zaraz do ludzi muszę wyjść,
Oni mnie pragną, kochają skrycie,
Muszę się cały oddać im.

6.10.2019
Pozdrawiam!