Apel po zachodzie Słońca.

Dziś klimaty Dzikiego Zachodu, ale z wtrętami należącymi do teraźniejszości, a nawet przyszłości. W końcu topór to niebezpieczne narzędzie. A topór wojenny jest dziesięć razy gorszy.

,,Apel po zachodzie Słońca"

Zakopmy w końcu topór wojenny,
Fajka pokoju czeka,
Ogrzewa miejsca, tam w hotelu,
,,Biała owieczka", tam czekam.

Czekam w oparach absurdu,
(Z papierosa, czyżby?),
Liczę na dobrą rozmowę,
Choć po indiańsku nie umiem.

To wiem na pewno,
Kowboje i Indianie muszą,
Być równi.

Słońce zachodząc dało mi znak,
W całości go nie zrozumiesz.

5.03.2017

Pozdrawiam!

Indianie i kowboje dziś.

Dziś dwie wersje tego samego obrazu. Pomyślałem pisząc ten utwór o tych wszystkich dziwnych sytuacjach reklamowo-marketingowych rodem z USA.

Dla S.J.

,,Dzisiejsi Indianie"

Skończyło się wzajemne polowanie,

Kowbojów na Indian,

Indian na kowbojów,

Dziś, co najwyżej taki pan z piórami,

Powie na powitanie: Howgh!,

Zapraszając potem na otwarcie,

Nowego supermarketu.

28.12.2014

,,Dzisiejsi Indianie ver.2"

Skończyło się wzajemne polowanie,

Kowbojów na Indian,

Indian na kowbojów,

Dziś, co najwyżej taki pan z piórami,

Powie na powitanie: Howgh!,

Trzymając na plastikowej muszce,

Zabawkowego rewolweru,

Przebranego kowboja.

28.12.2014

Pozdrawiam!