A.I.

Wiersz powstały na podstawie moich rozmyślań, gdy siedziałem na ławce w parku. 

,,A.I."

Siedzę na ławce,
Wokół jesienne drzewa,
Wtem, dziwny impuls,
Może jestem w czyimś umyśle,
W jego myślach po prostu. 

Wielka dłoń może mnie,
Chwycić, przenieść gdzieś,
Bez mojej zgody. 

Wielka kula ze śniegiem,
Sztuczna do granic,
A w niej my wszyscy.

Dziwne, jesienne,
Przemyślenia. 

10.10.2024

Pozdrawiam!

Chwila w Wielkim Jabłku.

 Wiersz będący zapisem myśli o Wielkim Jabłku jako dość inspirującym miejscu. 

Dla S.J. 

,,Chwila w Wielkim Jabłku"

Jestem na Ósmej Alei,
Po prawej szereg ulic,
Każda może wnieść,
Do historii coś.

Idę i patrzę tylko,
Chłonę miasto,
Podziwiam ludzi,
I ich wyobraźnię. 

Spędzam chwilę w Wielkim Jabłku,
Nie wyróżniam się zupełnie,
Nie chcę tego,
Wolę patrzeć. 

19.11.2021

Pozdrawiam!

Założenie zespołu.

Dziś wiersz będący wyrazem mojej chęci, aby zacząć działać na polu muzyki, jednak moja nieśmiałość staje takim planom na przeszkodzie. 

,,Założenie zespołu"

Wstałem rano/dzień zwykły nawet,
Jedna myśl/od zjedzenia tostów,
Dziś, właśnie dziś,
Założę zespół.

Znalazłem gitarzystów/musi być dwóch,
Znalazłem basistę/ale on jest super,
Znalazłem perkusistę/robi show,
Znalazłem siebie/będę ryczał i drgał.

Pierwszy koncert/polowy,
Scena pośród poletek,
Wchodzę lekko zawiany/nie chcę, nie będę śpiewał.

Zespół cuci mnie/prosi,
Wyduś z siebie choć zwrotkę,
Chowam się w mysiej dziurze,
Strach wygląda przez oczy. 

W końcu stanąłem przed nimi,
Ludźmi z największych gazet,
Wyduszam z siebie dwie zwrotki,
Później uciekam im w lasy,
Biegnę, biegnę i biegnę,
Uciekam przed tym pomysłem,
Zespół i ja, niemożliwość.

Ja tylko w miarę dobrze piszę. 

14.12.2020

Pozdrawiam!

Grupa ubrana na czarno.

Dziś wiersz powstały pod wpływem jakiejś dziwnej myśli, a pewnie też w jakiejś mierze pod wpływem którejś z piosenek grupy Armia.

Dla S.J.

,,Grupa ubrana na czarno"

Spora grupa ubrana na czarno,
Zjawiła się tego dnia u mnie,
Stali nie wiem czemu pod oknem,
Patrzyli jakby wyglądali mnie.

Może wziąłem i cicho umarłem,
A to po prostu żałobników grono,
A może naraziłem się komuś,
Wysłał swoich najlepszych ludzi?

Ludzie w czerni tak dziwnie się patrzą,
W każdej chwili czuję ich wzrok,
Nie uciekam, bo dokąd uciekać,
Gdy oni znają każdy mój krok.

Wyjdę do nich, po prostu się spytam,
Czemu nagle zjawili się tak,
Strach mój jednak znowu zwycięża,
Kryję się w zakamarkach szaf.

Tam bez wody i bez jedzenia,
Kilka dni wytrzymałem ledwo,
Wyszedłem zmaltretowany,
Spytałem się, po co są.

Oni milczą, jak straszna to kara,
Zastanawiam się ciągle co źle,
Co takiego zrobiłem, że nagle,
Ktoś mi przysłał takich ludzi w czerni.

8.09.2018
Pozdrawiam!

O tańcu Kapitana Baryłki.

Dziś wiersz w jakiejś mierze zawierający wątki autobiograficzne. :)

,,Taneczny korowód"

Raz na jakiś czas,
Moja radość eksploduje,
Ruszam wtedy w piękny taniec,
Jakby guziec tańczył.

Chciałbym ruszyć wtedy w świat,
Rytm wyznacza drogę,
Jednak wstydzę lekko się,
Co ludzie pomyślą.

Wtedy mam przedziwną myśl,
Ludzi w korowodzie,
Wtedy mój wstyd byłby niczym,
Tańczę wtedy w myślach.

Nie wiem jednak, gdzie mam znaleźć,
Ludzi tak myślących,
Co nie wstydzą się jak tańczą
Co kochają sztuki.

Jeśli zechcesz się przyłączyć,
Przyjdź do portu jutro,
Miejsce szóste, pomost czwarty
Pytać o Baryłkę.

1.05.2018
Pozdrawiam!

Pojedynek o Zachodzie Słońca.

Dziś wiersz nawiązujący w jakiejś mierze do Dzikiego Zachodu.

,,Pojedynek o Zachodzie Słońca"

Idę przez miasto w kurzu jest osadzone,
Mijam kolejne uliczki,
W końcu docieram do centrum miasteczka,
A tam rzecz niezwykła.

Dwóch gości stoi twarzą do siebie,
Patrzą na siebie z uwagą,
Jeden i drugi ma rękę na biodrze,
Ciekawe kto pierwszy strzeli?

W sekundzie zaraz mam myśl tak okropną,
Jak tylko ona być może,
Jeden i drugi to klony właściwie,
Różnią się tylko strojem.

Jeden jest w bieli, a drugi w czerni,
Ciekawe co to oznacza,
Poczekam chwilę, aż Słońce zajdzie,
Zobaczę kto pierwszy padnie.

10.12.2017
Pozdrawiam!