,,***"

Wiersz powstały na podstawie sztuki i przemyśleń dotyczących spraw ostatecznych. 

,,***"

Odchodzę z tego świata,
Leżę na chodniku,
A w tle miasto nocą.

Nigdy mnie nie chciało,
A ja, a ja próbowałem,
Wejść w nie,
W jego tkankę,
Wejść w nie,
W jego struktury. 

Teraz umieram,
Żółte, wątrobowe oczy,
Ledwo co widzą,
Marzenia o potędze,
Wielkości znikają stopniowo. 

Umieram,
A w tle moje miasto,
Umieram,
A miasto przeżyje. 

16.06.2024

Pozdrawiam!

Cząstki.

Dziś wiersz nieco abstrakcyjny z nutą makabry. :) 

,,Cząstkowanie człowieka”

Mózg w pewnych obszarach nie działa,

Od nadmiaru świata i absurdu.

Serce żywi urazę sprzed lat,

Nie do pokonania.

Płuca gubią co drugi oddech,

Od nadmiaru dymu z papierosów.

Wątroba nie żyje,

Ocieplone stosunki dyplomatyczne,

Z Kubą.

Mnie kiedyś też tak z/cząstkują,

Opiszą co działa/nie działa,

Opiszą wszystko jak trzeba,

Dziś ja cząstkuję ludzi,

Jutro ktoś mnie cząstkować będzie.

2.02.2016

Pozdrawiam!