Syn wiatru.

Dziś wiersz inspirowany w jakimś stopniu opowieściami z różnych kultur, łączących w sobie element wytłumaczenia pewnych zjawisk w świecie naszym.

Dla S.J.

,,Syn Wiatru”

Za oknem wiatr jak z Kosmosu,

Dmie wyrywając ludzi ze snów.

Wychylę się na moment,

O nie!

Porwanie i lamenty,

Nie wiem po co.

Błyskawice od Siostry Burzy,

Ciskać w głowy grzesznych,

(Od mojej zaczynając).

Syn Wiatru,

Ze mnie,

Co wieczór.

17.02.2016

Pozdrawiam!