Ja w roli reżysera.

Tym razem coś na kształt impresji spowodowanej pewną myślą. 

,,Ja w roli reżysera"

Otwieram okno, patrzę na park,
Z dłoni robię namiastkę kamery,
Będę patrzył przez nią na świat. 

W głowie mam plany, ujęcia, wszystko mam,
Już kwadrat przesuwa się od alejki, do drzewa,
Od drzewa, do kogoś w płaszczu. 

Dziwne, do tej pory nie widziałem ludzi,
W płaszczach, może wyjątkowo,
Chodzą tak ubrani. 

Zwieszam głowę, patrzę na swoje nogi,
Kamera, akcja krzyczy w głowie ktoś. 

Odchodzę od okna, koniec filmowania. 

4.03.2021

Pozdrawiam!

Komentarz-płaszcz-ucieczka.

Dziś wiersz oparty na zobaczonym gdzieś tytule piosenki. 

,,Komentarz-płaszcz-ucieczka"

Wychodziłem akurat z metra,
W swym czarnym, wspaniałym płaszczu,
Wtem jakiś facet rzucił we mnie,
Swym komentarzem.

Skrytykował mój niezwykły płaszcz,
Porównał do zwykłych rzeczy,
Codziennych, nic nie znaczących.

Osunąłem się prawie na ziemię,
Po sekundzie wiedziałem co robić,
W Kosmos się udałem,
Ucieczka w wewnętrzne krainy.

Komentarz-płaszcz-ucieczka.

27.08.2020

Pozdrawiam!

Cukierkowy potwór.

Dziś wiersz inspirowany utworem grupy XIII. stoleti pt. ,,Candyman". 

,,Cukierkowy potwór"

Złe zaklęcia go stworzyły,
Z ust szamana voodoo chyba,
Skrywa go nocy płaszcz,
Nikt nie ucieknie mu.

Tam, gdzie rzeka Missisipi,
Wystąpiła z brzegów swych,
Tam narodził się ten potwór,
Cukierkowy stwór, prosta rzecz.

Swą sylwetkę w płaszcz okrywa,
Maska śmierci strasznie lśni,
Pilnuj się w ciemnych uliczkach,
Tam ten potwór czai się.

Cukierkowy, cukierkowy,
Cukierkowy potwór to,
Czarny anioł, śmierć sprowadza,
Strasznie spotkać w nocy go.

Szaman ma z niego pociechę,
Bo mu dusze rano niesie,
Pół na pół, taki to biznes,
Zależności wszędzie są.

5.10.2018
Pozdrawiam!