Na kształt mumii.

Autoironiczne ujęcie moich strachów i obaw. Nie mówiąc o pewnych skłonnościach do okazjonalnej jazdy na maksa. 

,,Na kształt mumii"

Usnąłem sobie nieostrożnie,
W pewnej kawiarni przy rynku,
Nic nie zapowiadało grozy,
Zrobienia ze mnie mumii.

Otwieram oczy, co widzę, ciemność.

Dookoła widzę, strach tylko wielki,
Nic więcej, zaczynam drzeć się,
Jak dziki.

Wieko otwiera się wolno, światło wpada,
Jak razi!

Ktoś odskakuje, też krzyczy,
Wstaję, wychodzę ze skrzyni.

Wszystko to wina ludzi, gdy zobaczyli,
Jak piję, wszyscy wkoło wszak wiedzą,
Jaką mam słabą głowę.

Po chwilowym nokaucie, ze strony,
Kieliszka z winem, uznali za świetną,
Zabawę, by zrobić ze mnie mumię.

Po kilku tygodniach wahania,
Zgodziłem się na ich prośby,
Od jutra gram dla nich mumię,
A oni płacą mi sporo.

3.12.2020

Pozdrawiam!

Sprzedawcy dywanów.

 Tym razem wiersz inspirowany sztuką. 

,,Sprzedawcy dywanów”

Wiedzą doskonale jak czytać,
Ukryte pragnienia ludzi,
Już na starym podwórzu,
Mały tłum. 

Sprzedawcy chwytają kolejne dywany,
Rozwieszają je z balkonu,
To ich specjalność,
Wtedy widać kunszt rzemieślnika. 

Ciągłe krzyki, zachęcanie do kupna,
Nawet biedny drwal zagląda ciekawy,
Co też można kupić w tej bramie. 

Na koniec sprzedawcy żartują,
Że nabywcy muszą teraz,
Iść do kolegów tamtych,
By kupić do pięknych dywanów,
Pałace. 

16.07.2020

Pozdrawiam!

Siedzenie balkonowe.

Dziś wiersz powstały nad morzem, siedziałem sobie na balkonie, patrzyłem po okolicy ośrodka, w którym byłem i napisałem wiersz.

Dla S.J.

,,Siedzenie balkonowe”

Siedzę na balkonie i myślę,

Trochę patrzę po okolicy w ciszy.

Tu sąsiad z żoną żartuje,

Podciągając pod brodę spodnie,

(Pasuje mu to),

Tam rośnie dzikie wino,

W nim zaplątani ludzie zginą,

(Tak pięknie).

Myślę i siedzę,

Siedzę i myślę.

Balkon moim wyjściem,

Balkon moim wejściem do wiersza,

Balkon sprawa największa.

10.09.2016

Pozdrawiam!