Pocałunek.

Wiersz będący senną groteską. 

,,Pocałunek"

Zbliżam swoje usta,
Czarna otchłań/czarna dziura,
Zagina czasoprzestrzeń,
Wbijam się ustami,
Wpijam się chciwie,
Żeby wyssać duszę.

Pocałunek mój nabiera mocy,
Koszmar dopiero się zaczyna,
Rogi moje, drgają z radości,
Jaka mnie wypełnia.

Zbliżam swoje usta,
Czarna dziura/czarna otchłań,
Wbijam się ustami,
Nagle krzyk.

Zerwanie się z uwięzi,
Zerwanie się ze snu. 

22.04.2023

Pozdrawiam!

Pocałunek.

 Wiersz na podstawie zdjęcia z początków wieku XX. 

,,Pocałunek"

Nie ma sensu ukrywać naszej miłości,
Nie ma sensu udawać, że to przyjaźń tylko,
Nie ma sensu tworzyć mitu,
Trzeba działać. 

Mój znajomy, dość majętny człowiek,
Ma aparat, zrobi nam zdjęcie,
Gdy będziemy się całować w drzwiach,
Roześlemy zdjęcie po rodzinie, 
Roześlemy zdjęcie po znajomych. 

To nic, że będą obruszeni,
To nic, że odsuną się niektórzy,
To nic, że wezmą nas za wrogów,
W końcu mamy początek,
XX wieku. 

7.01.2022

Pozdrawiam!