Śmierć w korowodzie.

Utwór na podstawie dzieła Jamesa Ensora pt. ,,Death and the masks". 

,,Śmierć w korowodzie"

Karnawał czas zacząć,
Momenty radości, szczęścia, miłości,
Przepleść mogę złością, rozpaczą czy cierpieniem. 

W maskach chodzą wszyscy, 
Ulice miast roziskrzone,
A wśród nich ja, ukryta. 

Uznają mnie za swoją,
Bladość twarzy i posępny wyraz,
Nie odstraszają ich jak zwykle. 

Mogę przemknąć, ukryć się udatnie,
By po chwili zabrać ich ze sobą,
Ostrza błysk, świst mojej kosy,
Wszyscy wiedzą już,
Śmierć jest w korowodzie. 

10.01.2022

Pozdrawiam!

Nowe natchnienie (Odtrącenie Muzy).

Dziś wiersz o tym, że nie można odtrącać jako twórca osoby będącej dla nas natchnieniem. 

,,Nowe natchnienie (Odtrącenie Muzy)"

Malarz pochylony nad najnowszym,
Swym dziełem, dzień leci za dniem,
Miesiąc za miesiącem,
W korytarzach rośnie stos obrazów.

Artysta za sobą ma natchnienie nowe,
W postaci młodej damy,
Malując wskazuje jej, na różne,
Trudne technicznie momenty.

Przy drzwiach wyjściowych,
W żałobnym stroju czeka poprzednia Muza,
Promyk nadziei w sobie ma,
Malarz ją w końcu wypędza.

Odtrącona odchodzi w dal,
Wspomnienia na zawsze schowała,
Czy wróci, nie wiadomo,
Być może przyjdzie po zemstę...

25.08.2020

Pozdrawiam!

Ucieczka od samego siebie.

Dziś wiersz o tym, jak czasem można uciekać od samego siebie.

,,Ucieczka od samego siebie"

Czasem mam takie dziwne uczucie,
Jakbym uciekał od samego siebie,
Dystans się zwiększa,
A ja widzę ciało, które do mnie należy,
Tak mało.

Jestem w środku, a czuję się pusty,
Jestem, a przy tym mnie nie ma,
Z oddali śledzę swoje życie słabe,
Smutek przepala mi oczy.

Biegnę do drzwi, szukam pomocy,
Nikt na mnie nawet nie spojrzy,
Każdy gdzieś leci, goniony myślami,
Każdy ma jakieś zajęcie.

Stanę na rynku,
Krzyknę jak zwierz,
Patrzcie jak wygląda wariat.

Kulka już leci,
Ktoś wezwał władze,
Leżę w ciemności kostnicy.

Ulga daremna, złuda to tylko,
Po śmierci znów będę cierpiał.

8.04.2019
Pozdrawiam!

Poeta nie musi.

Dziś wiersz o tym jakie są obecnie wymagania wobec poetów. Wydaje się, że cierpienie z doby Mickiewicza czy Słowackiego jest już przebrzmiałe. 

,,Poeta nie musi”

Poeta nie musi cierpieć za miliony,

Szczególnie w kraju,

Gdzie samo wstawanie boli,

Pod niebem przedzielonym w smugi.

Jajko krzyczy z dala,

Że ma wodę za ciepłą do gotowania,

Do tego wywyższa znaczenie soi,

Poeta nie musi cierpieć za miliony.

Gdy żona narzeka w południe,

Jak to mąż za którego wyszła,

Zmienia się stale z Brada Pitta,

W Ferdka Kiepskiego,

Poeta nie musi cierpieć za miliony.

Krzykacze na ,,patelni",

Nawołują, że ich racja jest lepsza,

Szum tłumi myśli, ogranicza kroki,

Poeta naprawdę nie musi cierpieć za nikogo.

Wieczorem pod płonącym niebem,

Odrzucony przez kochankę,

Oddalam się do domu,

By tam spocząć na gotowym stosie,

Nie wiem jeszcze czy go podpalę,

Skoro poeta ma nie cierpieć za nikogo…

9.10.2016

Pozdrawiam!

Jak Cezar.

Dziś wiersz w dwóch odsłonach.

,,Jak Cezar"

Winogrono do ust zbliżam,

Cezaro-papizm wygrał.

Ego, buduję ego,

Wzmacnia poczucie tego,

Ego nie tego, nie tęgo,

Cezaro-papizm,

Dziś wygra.

28.02.2016

,,Jak Cezar (ver. 2)”

Winogrono do ust zbliżam,

Do czoła sunie wieniec,

(Zwycięzcy).

Obok siedzą,

Obok są,

Te, które będą przy mnie,

Zawsze.

Do ust zbliżam winogrono,

Do czoła zbliża się korona.

Zada ból,

Zada.

(Wieniec przegranych).

28.02.2016

Pozdrawiam!